23-10-03

Ikke nog eens, hihihi

Goedemiddag allemaal,

Eidenlijk heb ik Sonja ook terug online, via sygate 4.0, hopelijk blijft dat goed werken zodat we niet gelijk daarvoor honderde keren moeten opstarten eer die andere pc online kan.  Dit was wel het geval met het gewone internet delen van windows 98, erg ambetant.  Ik kan nu ook haar internet uitschakelen dus dat is ook wat veiliger, vind je niet.

Voor de rest moet ik mij echt excuseren dat ik momenteel niet overal op bezoek kom.  Maar door die crash sta ik echt achter met alles plus dat men pcke nog altijd niet op to point is.  Ik ga nu eerst zorgen dat men huiseke in orde komt want dat heb ik nu ook laten liggen en kan je garanderen dat het nu echt wel nodig is, tis ni te doen momenteel.  In men rustpauze zal ik af en toe wel eens op men pcke zitten maar dan kom ik niet langs want ik ken mijn eigen.  Dan voel ik me rot als ik bij de ene wel ga en bij de andere niet, ik kan dat niet.  Dus dan verlies ik veel te veel tijd en blijft het hier weer staan en ik moet echt ik moet.

De laatste dagen kan ik ook eigenlijk niet veel vermelden.  Het enige is dat ik weer een brief heb ontvangen van Sven een reactie op mijn brief.  Alle reactie niet echt, hij probeert wel maar dan zie je dat hij echt nog een kind is, dat hij zekers niet zo volwassen is gelijk hij wil of denkt.  Natuurlijk heb ik ook weer terug gereageerd en dat heeft me gisteren toch ook weer veel tijd gekost.  Zijn briefje was nu ook langer dus de mijne ook weer, amaai wat deed men polske zeer.  Op het moment dat ik gisteren juist de brief af had ging de gsm van Sonja en raad eens wie dat was.  Jaja Sven !  Om het eigenlijk in het kort uitteleggen : Ten eerste is hij aan het proberen om via Sonja te komen, omdat hij weet dat zij mij verleden jaar ook heeft omgepraat om op bezoek te gaan in Mol.  Hij zal Sonja proberen te gebruiken om contact te zoeken met mij, ik ken mijn zoon. Ten tweede is hij een spelleke aan het spelen dat hij gaat proberen zo lang mogelijk vol te houden, dit komt uit het gesprek met S.  Ik vraag mij echt af waarom ze dat in Mol toelaten want die weten dat en dat is trouwens niet het enige dat die toelaten, maar daar ga ik nu niet op in.  Eigenlijk wil ik en ben ik niet van zin omdat spelleke mee te spelen ik heb dat dan ook in een begeleidend briefje naar de sociaal assistent geschreven.  Ik ben curius wat reactie dat ik daar op ga krijgen want daar staat ook in dat ze me precies niet erkenen als moeder.  Verleden jaar toen ik hem binnen nam stond mijn telefoon roodgloeiend van Mol uit en nu weet ik van niets meer, geen briefje geen telefoontjes niets.  Ik vind dit erg, het verschil is veel te groot.  Zo wist sven tegen moeke te vertellen dat hij daar moet blijven tot zen 16 en tegen sonja dat hij binnen twee maanden naar een instelling moet.  En ik, ik weet van niets, zelfs mijn consulente belt mij  niet.  Omdat hij met mij geen contact wil laten ze me vallen gelijk ne steen, en dat doet pijn, echt pijn.  Maar ja afwachten maar zekers zo als altijd.

Buiten die brief is hier dus niet al te veel gebeurt en heb ik niet echt iets te melden.  Ik ga nu wel verder doen met mijn huishouden want anders he.....

Nog nen hele dikke blogknuf en sorry dat ik niet langs kom, voorlopig.

C & S

18:05 Gepost door Conny & Sonja | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Ondanks alles... hoop ik toch dat jij en Sonja nog een prettig weekend
zullen mogen hebben.

Ik zou je graag helpen, je raad geven, maar ik moet
eerlijk toegeven dat ik het niet kan, ik zou bij god niet
weten wat je zou moeten doen, of kunnen doen want
volgens mij heb je echt al alles geprobeert wat een
moeder voor haar kind kan doen.

Ik bewonder echt jou doorzettingsvermogen en je
optimisme. En ik hoop echt dat er op een dag een
einde komt aan al die ellende die Sven teweeg brengt.

Ik hoop echt dat hij vroeg of laat eindelijk eens zijn
verstand krijgt en beseft wat hij jou en zijn omgeving
heeft aangedaan. Maar of hij ook daadwerkelijk later
spijt zal krijgen...daar durf ik toch alleszins geen
weddenschap voor aangaan want zoals het er nu
uitziet, ziet het er niet goed uit.

Het moet ook verschrikkelijk aanvoelen om als
moeder overal buitengesloten te worden, altijd
iets als laatste te weten te komen...

Conny ik bewonder je heel erg!!!

Liefs,
Eva

Gepost door: Eva | 25-10-03

De commentaren zijn gesloten.