23-11-03

Hier zijn we nog eens !

Hallo allemaal,

Het is weeral eventjes geleden dat ik nog iets gepost heb, maar zoals ik al in het vorige berichtje heb geschreven heeft dat zowat zijn reden.

Maandagavond moesten wij naar de oudercontactavond in de Piva waar Sam voor bakker leert.  Eigenlijk vroeg ik mij op een zeker moment af van wat kom ik hier eigenlijk doen?  Alle leerkrachten reageerde eigenlijk allemaal het zelfde : Sam is één van de beste van de klas, aangenaam en toffe leerling.  Tof !!! Vind je niet, ik ben zo trots op hem.  Echt het doet je goed als moeder dat je te horen krijgt dat je zoon een toffe, leergierige jongen is waar niemand problemen mee heeft.  Het geeft je echt een apart gevoel vanbinnen, zo een leuk, aangenaam, warm gevoel, ik kan het niet anders omschrijven.  Daarbij komt dan ook nog eens dat gevoel van : YES ik ben goed bezig, ik kan het dan toch, ik heb dan toch één zoon die er gaat komen, die met zijn beide voeten op de grond staat.

Ik zelf heb heel de week met een geklemde zenuw gezetten in mijn rug, allé het gaat zowat op en af.  Dan heb ik er veel pijn van en dan weer niet, maar mijn kinesiste zei mij donderdag  dat ik nu dinsdag toch maar best eens bij haar college kom voor mijn ruggewervels uit één te laten trekken.  Ik hoop dat dat geen pijn doet hoor want uit ervaring weet ik dat haar college niet zo zacht van aanpakken is, hij is dan ook in zulke dingen gespecialiseerd.  We zullen wel zien zekers, als die zenuw maar er uit komt en niet terug geklemt geraakt dat zou wel leuk zijn, he !

Sonja is ook al heel de week ambetant van een soort van oorpijn.  Langs de ene kant staat haar trommelvlies bol en langs de andere kant hol, dus boven- en onderdruk in één keer.  Ze heeft dan ook al heel de week praktisch rechtop moeten slapen want vanaf het moment dat ze haar neerlegt doet het nog meer pijn.  Ook te hopen dat ze der niet al te lang meer mee zit want denk dat het geen lacherke is.

Wat kenzo betreft denk ik dat we nog wat geduld moeten hebben.  Momenteel is hij niet te houden, hij is zelfs op sommige momenten nog drukker als daarvoor.  Daarstraks zijn we gaan wandelen en dat is eigenlijk meegevallen, het was wel zo dat ik een kortere les had aangedaan en denk wel dat hij dat wist en dat het daardoor kwam dat hij wat rustiger was.  Ook hier afwachten maar, onze dierenarts zei toch dat het een maand kon duren en de dierenarts van  iemand anders had zelfs twee maanden gezegd dus.....we zullen wel zien.  Maandag mogen wel de draadjes eruit, ben cerius hoe hij gaat reageren als we bij de dierenarts binnen gaan, want de laatste keer heb ik hem toen daar achtergelaten en dat zal hem nog wel herinneren denk je niet ?

Voor de rest gaat het hier zo zijn alledaags gangetje, sonja werken, sam school en ik tja vooral momenteel de pc goed leren kennen, dat is het !

Wij wensen jullie nog een heel leuk weekentje en een prettige week

Dikke blogknuf van C & S

00:33 Gepost door Conny & Sonja | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.