25-12-03

Er moet altijd iets gebeuren!

Hallo allemaal nogmaals nen zalige kerstmis gewenst.

Ik hoop dat het bij jullie allemaal is meegevallen, hier bij ons ook wel maar toch hebben we natuurlijk weer iets meegemaakt.  Het liep allemaal te mooi om waar te zijn.

Mathias kwam normaal gezien van Maandagmorgend tot kerstmorgend, nu ga ik proberen om een lang verhaal zo kort mogelijk te vertellen.  Zaterdag was Matty nog hier geweest en geen vuiltje aan de lucht, papa was nog altijd akkoord dat hij naar hier kwam, maar helaas zondagavond begon het.  Eerst een berichtje dat hij ziek was dan een telefoontje enz... uiteindelijk kwam S er achter dat het een leugen was en dat Matty zogezegd niet wou komen.  S. heeft dan gezegd ok Matty je ziet maar, als je van gedacht veranderd bel je me maar.  

Nu dinsdag morgend had Matty zomaar eens 10keer gebeld van 08.00 's morgens tot +- 10.00 u om hem dan toch te komen halen.  Ongeveer nadat S. en Matty hier een kwartiertje thuis was belde zijn vader met de vraag of hij werkelijk hier was en waarom zij hem thuis in het geniep had weg komen halen.  Maar S. wist natuurlijk van niets, wat blijkt nu dat Matty er eigenlijk van tussenuit gemuist was zonder dat zijn vader van iets wist.  Die jongen wou dus bij zijn moeder zijn maar mocht het eigenlijk niet van vader en zijn tante (die hier dus een grote rol in speelt), waardoor hijzelf dan het initiatief heeft genomen om toch kerstavond door te brengen met en bij zijn moeder.  Hij had zelfs de avond daarvoor twee mailtjes gestuurt, die we natuurlijk ook nog hebben, maar helaas toen niet gezien hebben.  De ene met kom me halen om 09.00 en de andere met "Maar bel niet aub". 

Nu heeft S. dus heel de woensdag niets anders dan telefoontjes gehad, van de grootmoeder, van die tante, van papa enz... want dat kind moest en zou terug moeten komen voor 18.00 's avonds willen of niet.  Van de tante uit heeft ze zelf een dreig-telefoon gehad op voicemail, want ze zou wat meemaken als hij der om zes uur niet was, plus wat voor moeder ben je als je je kind dat allemaal aandoet.  Ze vergat dus wel even dat Matty der zelf voor gekozen had en ook dat hij zelf wou blijven, deze morgen had de jongen zelfs schrik om naar huis te gaan.

In eerste instantie dachten wij dus dat de fout eigenlijk bij Matty zelf lag, omdat hij zo dikwijls liegde over dingen waarom hij niet kwam enz... maar wat blijkt nu dat die tante dus zowel Matty als zijn vader constant beinvloed en ompraat en zelfs psychologisch bewerkt, waardoor zij beide uiteindelijk niet meer weten hoe of wat.   Alleen deze reis heeft Matty zijn wil laten doorgaan en voet bij stuk gehouden.  Nu wat denken jullie nu wie wat aandoet, want Matty lijdt eronder dat hebben we deze twee dagen nu wel gezien.  Ik denk dat het enige wat S. nu nog kan doen is naar de rechtbank te stappen om haar bezoekrecht op een normale manier te kunnen uitvoeren (wat tot nu altijd is tegengewerkt) en voor Matty dat die jongen met een gerust hart naar hier kan komen.  Zei dreigen wij doen het, hihihi.

Kerstavond is een raar dagje geweest maar uiteindelijk voor ons en zekers voor Sonja toch speciaal, omdat Mathias er was en daarboven op dan nog eens het trotse gevoel van mijn zoon doet dat voor mij, wil echt bij mij zijn.  Nee kerstmis kan voor ons niet meer stuk en voor Mathias ook niet dat liet hij duidelijk zien, en zekers als ze ginder er dan ook niet teveel meer over gezaagd hebben, maar daar hebben we schrik voor.

Nog een hele dikke blogknuf van

C & S

22:12 Gepost door Conny & Sonja | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Tja... Het zou te mooi om waar te zijn moest alles bij
jullie op wieltjes lopen hé? ;-)

Nu ben toch blij dat jullie een leuke kerstavond gehad
hebben mits de complicaties die er eventjes
waren.

En hopelijk komt het in orde wat die bezoekregeling
betreft. :)

Veel liefs,
Eva

Gepost door: Eva | 29-12-03

Prettige jaarwisseling! En de allerbeste wensen voor 2004

Dat vrede jullie deel mag zijn,
in voorspoed, liefde en harmonie.
Mogen uren, dagen en maanden,
worden tot een symfonie.

Gepost door: marian | 30-12-03

De commentaren zijn gesloten.