16-01-04

Niets!

Nog altijd niets....

Sven is nog altijd niet terecht.   Ik probeer iedereen maar te bellen maar niemand pakt op of ze zijn er niet.  Ik weet niet meer wat ik moet doen, dat is nu al 5 dagen.  Moet ik via child focus gaan, moet ik hem als vermist opgeven.  Ik weet het niet !  Ik zal sewens nog maar eens proberen he, misschien eens naar de politie bellen die weten het misschien wel wat ik mag en kan doen.

Voor de rest loopt hier alles zo wat zijn gewone gangetje.  Gisteren hadden we normaal gezien een bespreking voor Sam maar dat is ook niet doorgegaan wegens ziekte, moeten we volgende week terug.  Deze avond is het dan normaal gezien dan ook weer het begin van het weekend van Mathias.  Ben nieuwsgierig of dit allemaal op rolletjes zal lopen. 

Och waarom doen mensen toch altijd zo moeilijk, waarom kunnen we niet gewoon leren van samen te leven en het wat gemakkelijker te maken voor elkaar ipv altijd moeilijk te doen.  Samenleving noemen ze dat dan, het leven is al zo moeilijk waarom het nog moeilijker maken ?

Ik ben aan het zagen ik weet het maar het is toch waar zekers.  Soms, heel soms sta ik stil bij zulk een vragen, maar helaas moet ik mij zelf het antwoord schuldig blijven.  Ik ben niet gelovig maar moest het zo toch zijn waarom heeft hij ons geschapen, om het elkaar moeilijk te maken, amaai merci wat voor een god is dat dan.   Né nu weet je ook direct waarom ik niet gelovig ben.  Ik heb het hier nu echt ni alleen over mezelf hoor maar over heel de mensheid : waarom bestaan wij ???  En ik zeg ook niet dat alles slecht is, maar het slechte steekt toch altijd zijn nek op he.

Ik hoop dat jullie mij een klein beetje begrijpen want ik kan dat hier allemaal zo maar niet uitleggen of neerschrijven wat ik momenteel voel of denk.  Ik ben niet zo een schrijver gelijk sommige om gevoelens neer te zetten op papier vandaar dat er ook  mensen zijn die mij soms verkeerd begrijpen gelijk in sommige vorige berichten.

Ik zal maar stoppen zekers want begin echt nu te zagen, hihihi, en das ni de bedoeling.

Wij wensen jullie allemaal nog een heel leuk en prettig weekendje met een hele dikke blogknuf van

C & S

15:14 Gepost door Conny & Sonja | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

hoop Er is al tijd hoop, maar ondertussen maak je het allemaal maar mee.
Geen fijne situatie, ik kan je begrijpen.

Maar wat moet je doen, je krijgt er geen boek bij als ze geboren worden, je moet alles zelf ondervinden en God is ver te zoeken.

Ik hoef maar de krant te lezen en beelden op televisie zien met die aardbeving en dan vraag ik me ook af, waar is God. Sommige hebben daar weer een uitleg voor, die ik dan moeijlijk kan geloven, want zou jij dat allemaal toe laten als je God was ik niet.

Nog veel succes met het zoeken van Sven en heel veel sterkte.

Nog bedankt voor je bezoekje en een dikke knuf van mij.

Gepost door: marian | 19-01-04

De commentaren zijn gesloten.