24-01-04

Moeilijk !!!

Hey,

Voor die gene die het willen weten : Sven is nog altijd niet terug.   Ik moet dan toch gaan denken dat hij niet echt meer in de geburen is.   Hij zou toch ergens moeten zijn, de zee, de ardennen, misschien wel het buitenland, ik weet het niet.   Nu mag hij zijn wie of wat dan ook het is en blijft je kind.  Maandag is het al 14 dagen, dat is lang, het langste dat hij ooit is weggeweest is 4 dagen.  Momenteel begint de hoop stilaan om te slagen in paniek.  De rare en sombere gedachten beginnen de kop op te steken.

Ikzelf ben momenteel nog een klein bommeke, niet zozeer ni meer van woede maar van verdriet.  Het minste geringste barst ik ofwel uit in woede, wat vooral voorbije dagen was, ofwel in tranen.   De woede ebt weg en maakt plaats voor verdriet en tranen.  Nu zelfs nu momenteel terwijl ik dit schrijf.   Ik weet niet meer wat te doen, ik denk dat ik in de loop van de week alles heb gedaan wat in mijn macht ligt van te doen.  De politie heeft elk spoor dat ik heb vernoemd, na gegaan maar helaas niets, het heeft niet mogen baten.

Maar ik moet me recht houden, ik mag mij niet laten gaan.  Ik mag die golf van verdriet, onmacht niet toelaten, ik moet ze over mij heen laten komen, maar hij mag me niet raken.  Anders geraak ik het stuur kwijt en loopt hier alles in het honderd.   Nee ik moet recht blijven, er zijn er nog andere waar ik aan moet denken : Sonja, Sam, Mathias, Jessica.  Het is moeilijk maar ik moet, Sven heeft al genoeg kapot gemaakt en dit mag ik niet toelaten.   Wat er ook gebeurt, ik moet blijven denken : "zo heeft hij het gewild, daar heeft hij zelf voor gekozen."  Deze zin moet ik in mijn gedachten houden om die storm door te geraken, plus denken aan de anderen, zij mogen der niet onder lijden. 

Maar het is en het blijft moeilijk !!!

23:12 Gepost door Conny & Sonja | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Veel sterkte Veel sterkte Conny, dat heb je wel nodig en jullie allemaal, want het hele gezin lijd daar onder.
Liet hij maar iets van zich horen, dan was je toch gerust, als je wist waar hij was.
Dikke knuf van mij.

Gepost door: marian | 25-01-04

Héél veel sterkte.. ik leef met je mee..
begrijp je heel goed..
ik heb zelfs twee kinderen..
wat ze ook zijn.. wat ze ook doen..
het blijven inderdaad je kinderen...
zorgen maken... dat programmeer je niet ..
Sterkte liefje !
Knufffff xxx

Gepost door: viviane | 25-01-04

Ik hoop dat Sven toch nog boven water komt Het moet niet gemakkelijk zijn voor je Conny, maar
het is zoals je zelf schreef de andere gezinsleden mogen
er niet beginnen onder lijden onder gans die vervelende
situatie want dat is het allerlaatste wat ze verdienen.

En ja, het blijft altijd je kind die je altijd zal blijven graag
zien, maar als buitenstaander voel ik enkel woede tegenover
Sven, hoe hij zijn moeder zoiets kan aandoen, ik begrijp het
echt niet...hoe kan je zoiets doen...beseft hij dan echt niet een
heel klein beetje hoe jij je nu moet voelen???

Veel liefs,
Eva

Gepost door: Eva | 25-01-04

Sterke,en nog eens sterkte Wij voelen met u, en uw familie mee in deze bange dagen.
Die onmacht en onzekerheid moet vreselijk zijn.
Nog maals sterkte, en laat je tranen maar de vrije loop als je er behoefte aan hebt ,woede en verdriet mag je niet opkropen.
oprecht mede leven,liliane

Gepost door: liliwens | 26-01-04

De commentaren zijn gesloten.