06-04-04

Sven !!!

Hey, hier zijn we dan weer, met een klein relaas van de laatste week en misschien ook van wat ons te wachten staat, hihihi.

Zoals jullie al weten is Sonja nog altijd thuis met haar tenniselleboog maar allé dat begint toch serieus te verbeteren waardoor ze dan toch vanaf volgende week terug mag gaan werken, goed hé.   Heb ik eindelijk het huis terug voor mij alleen, hahaha.   Nee om eerlijk te zijn zal ik ze wel missen maar langs de andere kant heb ik ook zo wel iets van dan loopt het terug gelijk het was.  Dit is echt waar mijn dagen verlopen echt anders als zij thuis is dan dat ze er niet is. Sam is momenteel ook thuis, tja paasvakantie hé, maar gaat ook werken dus dat komt zo wat overeen met die 14 dagen stage.   En momenteel is zelfs Mathias hier een week ook goed hé.  Ja ja dit begint ook goed gaan te lopen, vader of de familie doen al veel minder moeilijk, ze zullen het eindelijk door hebben dat Mathias dit echt zelf wel wil.   En zo is iedereen dus thuis momenteel en is het hier een drukke bedoening, maar wel leuk.

Ik zeg nu wel iedereen maar zoals jullie weten is er Sven ook nog en daar heb ik ook wat nieuws over.  Over 14 dagen terug heeft hij voor de eerste keer gebeld met de bedoeling van het terug goed te maken.  Dus ook hij begint het door te hebben dat ik als enigste hem daar uit Mol kan halen.   Plus ik vind van mijzelf ook dat ik mijn been lang genoeg heb stijf gehouden en dat het ook stilaan tijd word om terug wat te buigen, het heeft lang genoeg geduurd.   Dus zijn we een woensdag namiddag naar Mol geweest en een gesprek gehad samen met de begeleider, Sven, Sonja, ikke en een stagiaire.  Het komt er op neer dat Sven dan toch een lesje heeft geleerd uit zijn 14dagen weg zijn (gaan lopen), het zou toch niet zo leuke ervaring geweest te zijn : kou, dorst, honger, geen slapen, echt op straat geleefd.  Wel geholpen geweest door enkele vrienden maar die hebben hem uiteindelijk ook in de steek gelaten, dus vandaar dat hij dan maar bij vader is gaan aankloppen en terug gekomen is.  De hele waarheid over die 14 dagen zullen we nooit weten, maar het is dan toch te hopen dat hij der echt iets heeft van geleerd en dat hij het niet meer zal doen of toch tenminste er goed over nadenkt voor hij die stap weer zet.   Uiteindelijk zijn we die dag dan overeengekomen dat Sven dan toch stilaan terug op bezoek mag en kan komen en de eerste keer zal de 17 april zijn van 09.00 's morgens tot 21.00 's avonds, we zijn benieuwd.

Het is wel zo dat we die dag ook hebben gehoord dat als ik Sven wil helpen ik hem terug binnen moet nemen.  Ze zetten me dus echt wel voor een dilemma  : ofwel neem ik hem niet binnen en word hij niet geholpen ofwel neem ik hem wel terug binnen en word hij wel geholpen en hebben ze verschillende oplossingen.   Eigenlijk komt het hier op neer, ze krijgen Sven nergens binnen, ofwel is hij te jong ofwel te oud er is altijd wel iets, vandaar dat hij nog altijd in Mol zit, ze vinden geen enkele instelling die Sven wil opnemen.  De enige oplossingen die ze hebben dat is dus dat Sven ergens in een groep word opgenomen voor enkele maanden met een heel intensieve behandeling, gedragstherapie en levenservaring maar hier MOET een 6 maanden zware intensieve thuisbegeleiding opvolgen.  Nu is dat 6 maanden daar tegen zullen dat er meer zijn omdat ze nu ondervinden dat men op 6 maanden niemand kan veranderen.   Het is wel zo dat dus hele deze gang van zaken nog een hele tijd in beslag gaat nemen en dat dus de thuiskomst van Sven pas over een goed jaar zal zijn, dus we hebben nog tijd en Sven heeft dus nog de mogelijkheid om echt daartegen te veranderen, afwachten dus.  Ik ga jullie der wel regelmatig iets over laten weten want niets is al definitief.

Wij wensen jullie nog hele fijne paasdagen toe en tot volgende berichtje,

C & S

14:59 Gepost door Conny & Sonja | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.